ميرزا محمد تقي الأصفهاني ( مترجم : مهدى حائرى قزوينى )
34
مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى )
در گنگى و كورى و تاريكى سخت رها نمودند ، چشمهاىشان باز و دلهاىشان نابينا است ، و اى پروردگار براى آنها دليلى عليه خودت باقى نگذاشتى ، پروردگارا عذابت را هشدار دادى و عقابت را بيان فرمودى و به فرمانبرداران ، احسانت را وعده كردى ، و بيمدهندگان را به سوى آنان فرستادى پس عدهاى ايمان آوردند ، پس اى پروردگار ! ايمانآورندگان را بر دشمنت و دشمن اوليائت تأييد فرماى تا آشكار گردند و به حق دعوت كنند ، و از امام منتظر برپاكنندهء عدل و داد پيروى نمايند . و اى پروردگار ! آتشت را و عذابت را كه از گروه ستمگران دور نمىدارى بر دشمنانت و دشمنان آنها تجديد كن . پروردگارا ! بر محمد و آل محمد درود فرست و ناتوانى اخلاصداران در محبت تو كه با همدردى با ما از ما پيروى كنند كه هنگام گردهمآيىشان ياد ما را دوست مىدارند ، ناتوانى اينان را نيرو بخش ، خدايا ! اركانشان را محكم گردان . خدايا ! دينى كه براى آنان پسنديدهاى برايشان استوار ساز و نعمتت را بر آنان تمام فرماى و آنان را [ از دست ستمگران ] خلاص كن و [ براى خويش ] برگزين . خدايا ! فقر آنها را بربند . خدايا ! پريشانحالى نيازمندىشان را به سامان رسان . خدايا ! گناهانشان را بيامرز و خطاهايشان ببخشاى و پس از آنكه هدايتشان كردهاى دلهايشان را از حق برمتابان . و اى پروردگار ! آنها را در [ منجلاب ] معصيتت رها مگردان و آنچه به آنها عنايت فرمودهاى از پاكيزگى به سبب ولايت اوليائت و بيزارى از دشمنانت براى آنان نگهدار . تو شنواى اجابتكننده هستى . درود خداوند بر محمد و آل پاكيزه و بىآلايشش باد . « 1 » پنج : قنوت مولايمان ابو الحسن على بن محمد امام هادى عليهما السّلام كه در همان حديث روايت شده ، و آن چنين است : « يا من تفرّد بالرّبوبيّة و توحّد بالوحدانيّة ، يا من أضآء باسمه النّهار و أشرقت به الأنوار و أظلم بأمره حندس اللّيل و هطل بغيثه وابل السّيل ، يا من دعاه المضطرّون فأجابهم و لجأ إليه الخآئفون فآمنهم و عبده الطّآئعون فشكرهم و حمده الشّاكرون فأثابهم ما أجلّ شأنك و أعلا سلطانك و أنفذ أحكامك ، أنت الخالق به غير تكلّف و القاضي به غير تحيّف ، حجّتك البالغة و كلمتك الدّامغة بك اعتصمت و تعوّذت من نفثات العندة و رصدات الملحدة الّذين ألحدوا في أسمآئك و رصدوا بالمكاره لأوليآئك و أعانوا على قتل أنبيآئك و أصفيآئك و قصدوا لإطفآء نورك بإذاعة سرّك و كذّبوا رسلك و صدّوا عن آياتك و اتّخذوا من دونك و رسولك و دون المؤمنين وليجة رغبة عنك ، و عبدوا طواغيتهم و جوابيتهم أوليتهم بدلا منك فمننت على أوليآئك بعظيم نعمآئك وجدت عليهم بكريم آلآئك و أتممت لهم ما أوليتهم بحسن جزآئك حفظا لهم من معاندة الرّسل و ضلال السّبل و صدقت لهم بالعهود ألسنة الإجابة و خشعت
--> ( 1 ) . بحار الانوار ، 85 / 225 و 226 .